Urszula Napieralska urodzi\u0142a si\u0119 20.03.1933 w Berlinie jako c\u00f3rka Kleofasa i Leokadii Herudaj\u00f3w. Tam rozpocz\u0119\u0142a edukacj\u0119 przerwan\u0105 wybuchem wojny. W 1945 po wielotygodniowej podr\u00f3\u017cy pieszo i innymi \u015brodkami lokomocji do\u0142\u0105czy\u0142a wraz z mam\u0105 Leokadi\u0105 Herudaj do rodziny pozosta\u0142ej w Polsce na terenie obecnego powiatu z\u0142otowskiego (do ko\u0144ca II Wojny \u015awiatowej pogranicza polsko-niemieckiego). Tam, nie znaj\u0105c dobrze j\u0119zyka polskiego, podj\u0119\u0142a nauk\u0119 w sz\u00f3stej klasie Szko\u0142y Powszechnej w Radawnicy, kt\u00f3r\u0105 uko\u0144czy\u0142a w roku 1947.
Nast\u0119pnie rozpocz\u0119\u0142a edukacj\u0119 w Liceum Pedagogicznym w Z\u0142otowie, kt\u00f3re uko\u0144czy\u0142a w 1951 roku. W latach 1951- 1954 studiowa\u0142a polonistyk\u0119 w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Gda\u0144sku. Po uko\u0144czeniu studi\u00f3w na poziomie licencjackim otrzyma\u0142a nakaz pracy i jako nauczyciel j\u0119zyka polskiego zosta\u0142a zatrudniona w Zespole Szk\u00f3\u0142 Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cych Nr 1 w Szczecinie. Do ostatecznego przej\u015bcia na emerytur\u0119 w 1994 roku (w roku narodzin wnuka Antoniego Napieralskiego), tj. przez 40 lat LO 1 im Marii Sk\u0142odowskiej-Curie pozosta\u0142o jej jedynym miejscem pracy. Stopie\u0144 magistra filologii polskiej z wyr\u00f3\u017cnieniem uzyska\u0142a pracuj\u0105c i studiuj\u0105c zaocznie w roku 1977 w Wy\u017cszej Szkole Pedagogicznej w Szczecinie.
Od pocz\u0105tku kariery nauczycielki j\u0119zyka polskiego w\u0142\u0105cza\u0142a si\u0119 aktywnie w nurt \u017cycia szko\u0142y. W swojej dzia\u0142alno\u015bci dydaktycznej i wychowawczej osi\u0105ga\u0142a bardzo dobre wyniki. W latach 60. i 70. Podczas hospitacji i wizytacji otrzymywa\u0142a oceny bardzo dobre i wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ce. Umiej\u0119tnie \u0142\u0105czy\u0142a nauczanie z prac\u0105 wychowawcz\u0105 i dzia\u0142alno\u015bci\u0105 spo\u0142eczn\u0105. Traumatyczne prze\u017cycia okresu wojny i czasu tu\u017c po niej wykszta\u0142ci\u0142y w Urszuli hart ducha i \u017cyciow\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107, kt\u00f3re przekazywa\u0142a kolegom z pracy, a przede wszystkim uczniom.
Absolwenci Urszuli osi\u0105gali sukcesy na studiach humanistycznych, ale tez na innych kierunkach, np. medycznym. Liczne grono jej uczni\u00f3w to znane postaci \u017cycia publicznego Szczecina i Polski. S\u0105 to uznani pracownicy nauki: prof. Andrzej Ciechanowicz, prof. Ireneusz Kojder Prof. Jaros\u0142aw Peregud-Pogorzelski, prof. Andrzej Bohatyrewicz, kultury: pisarka, krytyk Inga Iwasi\u00f3w, re\u017cyser teatralny i operowy Krzysztof Warlikowski, aktor Wojciech Wysocki, politycy \u2013 Wojciech Dr\u00f3\u017cd\u017c, Dariusz Wieczorek, dziennikarze: Jacek Kami\u0144ski, Piotr Baranowski, Grzegorz Fedorowski, Ma\u0142gorzata Frymus, dyrektorzy szpitali Maria Ilnicka-M\u0105dry, Mariusz Pietrzak.
Absolwenci pami\u0119taj\u0105cy Urszul\u0119 Napieralsk\u0105 jako wymagaj\u0105c\u0105 belferk\u0119 po latach doceniali jej wk\u0142ad w ich edukacj\u0119, czego wyrazem by\u0142y spontanicznie przekazywane gesty sympatii i zainteresowania, podtrzymywanie kontaktu, czy nawet \u015bwiadczenie pomocy w codziennych sprawach.
Urszula Napieralska konsekwentnie pog\u0142\u0119bia\u0142a swoj\u0105 wiedze i umiej\u0119tno\u015bci zawodowe. W pracy wykazywa\u0142a si\u0119 sumienno\u015bci\u0105 i umiej\u0119tno\u015bci\u0105 aktywizowania uczni\u00f3w. Mia\u0142a opini\u0119 nauczyciela bardzo wymagaj\u0105cego, ale sprawiedliwego. By\u0142a opieku\u0144cza, empatyczna i szczerze zainteresowana swoimi wychowankami, nie tylko w zakresie ich edukacji, ale i wychowania czy problem\u00f3w domowych. Doskonali\u0142a sw\u00f3j warsztat pracy i osi\u0105ga\u0142a kolejne etapy sprawno\u015bci zawodowej. Otrzyma\u0142a tytu\u0142 nauczyciela dyplomowanego w 1972 r. i profesora szko\u0142y \u015bredniej oraz liczne wyr\u00f3\u017cnienia i nagrody.
Wysoko oceniano jej dzia\u0142alno\u015b\u0107 spo\u0142eczna. Za osi\u0105gni\u0119cia i zaanga\u017cowanie przyznawano jej nagrody i odznaczenia, takie jak np. Nagroda Ministra O\u015bwiaty w 1973 r., Nagroda Kuratora O\u015bwiaty w 1987 r., liczne nagrody Dyrekcji; odznaczenia jak np. Gryf Pomorski w 1978 r., Medal 40-lecia PRL w 1984 r., Krzy\u017c Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski w 1986 r.
Od 1979 – 1989 r. pe\u0142ni\u0142a funkcje zast\u0119pcy dyrektora, wykazuj\u0105c du\u017ce umiej\u0119tno\u015bci organizacyjne i w pe\u0142ni ponosz\u0105c odpowiedzialno\u015b\u0107 za dzia\u0142anie szko\u0142y. Cieszy\u0142a si\u0119 szacunkiem grona, ceniono jej powag\u0119, korzystano z do\u015bwiadcze\u0144 i ch\u0119tnie s\u0142uchano jej rad.
Od roku 2006 zamieszkiwa\u0142a wraz z rodzin\u0105 w Warszawie, gdzie zmar\u0142a 15.07.2019. Prywatnie od 1956 \u2013 1995 by\u0142a \u017con\u0105 technika budowlanego Henryka Napieralskiego, z kt\u00f3rym ma c\u00f3rk\u0119 Joann\u0119 Napieralsk\u0105 – re\u017cysera d\u017awi\u0119ku i profesora sztuk muzycznych. Jej wnuk Antoni Napieralski, kt\u00f3remu w latach 1994 – 2017 po\u015bwi\u0119ca\u0142a wiele serca, pracy i czasu jest magistrem prawa, absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego, rozwijaj\u0105cym swoj\u0105 karier\u0119 naukow\u0105 na Uniwersytecie Rudolfino w Wiedniu.
Dzi\u0119ki m\u0105dro\u015bci Urszuli Napieralskiej, jej szacunku dla nauki oraz osobistemu zaanga\u017cowaniu w sprawy rodzinne rozwin\u0119\u0142y si\u0119 tak\u017ce dwie kariery naukowe jej najbli\u017cszych – c\u00f3rki Joanny i wnuka Antoniego. <\/p>\n\n\n\n
![\"\"](\"http:\/\/lo1.szczecin.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/07\/67350160_1229442543904855_8371164716176769024_n-1024x761.jpg\")
Autor: Joanna Napieralska Urszula Napieralska (1933-2019) Urszula Napieralska urodzi\u0142a si\u0119 20.03.1933 w Berlinie jako c\u00f3rka Kleofasa i Leokadii Herudaj\u00f3w. Tam rozpocz\u0119\u0142a edukacj\u0119 przerwan\u0105 wybuchem wojny. W 1945 po wielotygodniowej podr\u00f3\u017cy pieszo i innymi \u015brodkami lokomocji do\u0142\u0105czy\u0142a wraz z mam\u0105 Leokadi\u0105 Herudaj do rodziny pozosta\u0142ej w Polsce na terenie obecnego powiatu z\u0142otowskiego (do ko\u0144ca II Wojny […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-3109","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bez-kategorii"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lo1.szczecin.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3109","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/lo1.szczecin.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lo1.szczecin.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lo1.szczecin.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lo1.szczecin.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3109"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/lo1.szczecin.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3109\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3115,"href":"https:\/\/lo1.szczecin.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3109\/revisions\/3115"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lo1.szczecin.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3109"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lo1.szczecin.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3109"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lo1.szczecin.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3109"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}